✿ Άλλος ένας χρόνος που αφήνουμε πίσω μας

   Σήμερα είναι 31 Δεκεμβρίου του 2017. Σε μερικές ώρες από τώρα θα υποδεχτούμε το νέο έτος. Κάποιοι θα μαζευτούν σε σπίτια για να το γιορτάσουν, άλλοι σε κέντρα διασκέδασης κι άλλοι πάλι θα μείνουν μόνοι τους μακριά από όλους κι από όλα. Άλλοι θα μελαγχολήσουν για τις όμορφες στιγμές που έζησαν φέτος τη στιγμή που άλλοι θα παρακαλούν για μία νέα αρχή, ένα νέο ξεκίνημα, πιο τυχερό από το προηγούμενο.

   Λίγο πριν αφήσουμε πίσω μας το 2017 όλοι μπαίνουμε στη διαδικασία του απολογισμού. Τι καταφέραμε, τι χάσαμε, ποιους αφήσαμε πίσω μας, τι λάθη και τι αλλαγές κάναμε όλον αυτόν τον καιρό. Πολλοί άλλαξαν, άλλοι πάλι έμειναν ίδιοι σαν να μη πέρασε μία μέρα από τότε που τους γνώρισες. Δεν έχει σημασία. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του. 

   Θαυμάζω τους ανθρώπους που αρκούνται με τα λίγα στη ζωή τους, που είναι ικανοποιημένοι με όσα ήδη έχουν δίχως να γκρινιάζουν και να παραπονιούνται. Κάπως έτσι βλέπω κι εγώ τα πράγματα. Τι να τα κάνεις τα δώρα, τα τραγούδια, τους χορούς αν μέσα σου είσαι κενός; Δεν αντιλέγω ότι η διασκέδαση είναι απόλαυση. Αλλά δεν είναι το παν! 

A woman in a hat with painted nails holds out sparklers in Cianorte
   
   Η γιορτή των Χριστουγέννων είναι μια ευλογημένη περίοδος με επίκεντρο τον άνθρωπο. Δεν έχει καμία σχέση με αυτό το "εμπορικό καρναβάλι" που επικρατεί. Είναι μία περίοδος απολογισμού, αλλαγής και ροπής προς το καλύτερο. 

    Όλα αυτά προκύπτουν αν αναλογιστούμε τον τεράστιο αριθμό ανθρώπων, νέων και γέρων οι οποίοι θα υποδεχτούν το νέο έτος μέσα σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου ή μέσα σε ένα άδειο σπίτι παρέα με τους τέσσερις τοίχους κι απομακρυσμένοι από τους συγγενείς τους. Εκεί έξω υπάρχουν παιδιά ορφανά, άνθρωποι ανήμποροι να ζήσουν αξιοπρεπώς μακριά από τη φτώχεια, τις αρρώστιες και τα βάσανα. Ζευγάρια που πλέον δεν είναι μαζί, άνθρωποι που έχασαν σημαντικά πρόσωπα της ζωής τους και άτομα που ελπίζουν να ξημερώσει άλλη μία μέρα γι' αυτούς, για να δουν ξανά τον ήλιο να ανατέλλει. 

   Πόσο τραγικό μπορεί να είναι το γεγονός ότι τέτοιες μέρες θα δεις τη διττή φύση του ανθρώπου να αποτυπώνεται στα πρόσωπά μας; Χαρά αλλά και θλίψη, αγωνία αλλά και αδιαφορία, ενθουσιασμός αλλά και θυμός. Ανέκαθεν υπήρχαν αυτά τα συναισθήματα χαραγμένα στην ψυχή μας. Και θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο οι άνθρωποι θεοποιούν τα λαμπιόνια και τις γιρλάντες. 

    Είναι σημαντικό να εξελισσόμαστε, να συνυπάρχουμε, να προσφέρουμε και να θυμόμαστε ότι πάνω απ' όλα είμαστε άνθρωποι! Δεν ήρθαμε μόνοι σε αυτόν τον κόσμο. Ούτε ήταν τυχαίος αυτός ο ερχομός. Είναι θαύμα που υπάρχουμε αυτή τη στιγμή, που μπορούμε και βλέπουμε, που μιλάμε, που είμαστε αρτιμελείς και που έχουμε σώας τας φρένας. Οφείλουμε να είμαστε ευγνώμονες γι αυτά λοιπόν. 

    Είναι όμορφο να περνάμε καλά και να χαιρόμαστε τη ζωή, να διασκεδάζουμε και να τσιρίζουμε από ενθουσιασμό. Αρκεί όλα αυτά να είναι ενέργειες που πραγματικά προκύπτουν μέσα από την ψυχή μας και δεν αποτελούν μια ψεύτικη εικόνα του εαυτού μας. Χαρείτε το γεγονός ότι είστε καλά, ότι είστε πλήρεις. Όλα τα άλλα δρουν απλώς συμπληρωματικά.

   Στην πραγματικότητα, είναι παράλογο το γεγονός ότι θυμόμαστε να διασκεδάσουμε, να χαρούμε, να βρεθούμε δίπλα σε φίλους και συγγενείς και να ανοίξουμε τις καρδιές μας μόνο τις μέρες των Χριστουγέννων. Αν είχαμε πραγματική συναίσθηση του χρόνου και συνείδηση των όσων συμβαίνουν γύρω μας, Χριστούγεννα για εμάς θα ήταν κάθε μέρα. Κάθε μέρα θα ήταν μία ευκαιρία να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας. Δε θα περιμέναμε τη μικρή αυτή περίοδο για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε, ή μάλλον ποιοι πρέπει να είμαστε! 

   Τέτοιες μέρες, τέτοιες ώρες, λίγο χρόνο πριν αφήσεις πίσω το παλιό έτος σκέψου! Είσαι ικανοποιημένος για όλα αυτά που προσέφερες; Για όλα αυτά που έδωσες μέχρι τώρα;
Αν όχι, τότε ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις τη ζωή σου. Ίσως τώρα να είναι η κατάλληλη στιγμή για να το κάνεις! Απόψε, προλαβαίνεις να ζητήσεις μια "συγγνώμη", να πεις ένα "σ'αγαπώ" κι ένα "σ'ευχαριστώ για όλα". 

   Ας ευχηθούμε το 2018 να μας φέρει υγεία, ευτυχία και αγάπη στις ψυχές των ανθρώπων. Ας ευχηθούμε το 2018 να μη μας φέρει τίποτα άλλο αν δε θέλει. Αλλά να μη μας πάρει κιόλας. Χρόνια πολλά! Καλή χρονιά! 

Με αγάπη,
Μαρία Μπρέντα


Είμαι η Μαρία, είμαι έφηβη και λατρεύω αυτό τον κόσμο! Γεννημένη την Άνοιξη, ζω για τα καλοκαίρια και αναπνέω με τους χειμώνες. Δίνω πολύ, αγαπάω πολύ και ονειρεύομαι. Καταφύγιο μου η γραφή και το διάβασμα. Το μότο μου: «Παύεις να υπάρχεις όταν παύεις να ονειρεύεσαι»

Μαρία Μπρέντα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© Free Blogger Template. Designed By El Design